Spaans gerechtshof oordeelt: dopingschorsing Ibai Salas was onwettig
Ibai Salas had niet voor vier jaar geschorst mogen worden. Dat stelt het Spaanse nationale gerechtshof. Het Hof van Arbitrage voor Sport (CAS) schorste de voormalig Burgos BH-renner in 2020 vanwege een schending van de antidopingregels.
Salas’ dopingzaak speelt al enkele jaren. De Spaanse renner werd in oktober 2018 voor vier jaar geschorst door het Spaanse antidopingagentschap (AEPSAD), nadat in de periode van 25 januari tot 3 augustus 2017 bij hem afwijkende waarden in zijn biologisch paspoort waren geconstateerd. Maar vier maanden later werd dat besluit vernietigd door de Spaanse Administratieve Rechtbank voor Sport. Zij oordeelde dat het biologisch paspoort alleen als extra bewijsmiddel mag worden gebruikt, niet als enige reden voor een schorsing.
In maart 2019 tekende het Wereldantidopingagentschap (WADA) beroep aan bij het CAS met het verzoek om Salas een schorsing van vier jaar op te leggen. Het arbitragepanel oordeelde dat de waarden in het bloedpaspoort ‘zeer abnormaal waren en een hoge waarschijnlijkheid van doping aangaven’. Ook gaf Salas geen geloofwaardige, fysiologische of pathologische redenen om de afwijkingen in zijn waarden te verklaren. Daarnaast was het moment van de afwijkende waarden met betrekking tot de competitie opvallend.
Daarom besloot het CAS Salas een schorsing van vier jaar op te leggen. Ook werden alle resultaten van de Spanjaard vanaf 25 januari 2017 geschrapt. Omdat de renner vrij was om te koersen in afwachting van de beoordeling van zijn zaak, begon zijn schorsing op de datum van de uitspraak van het CAS, namelijk 4 augustus 2020.
2023
Salas vocht deze beslissing opnieuw aan en werd in het gelijkgesteld door rechtbank 7 (voor administratieve beroepsprocedures) in Madrid. Het WADA ging tegen deze uitspraak in beroep, maar dat beroep is nu dus afgewezen door het Spaanse nationale gerechtshof. Daar werden twee redenen voor gegeven.
Ten eerste, zo stelde de rechter, zou een schorsing in tegenspraak zijn met het principe van het vermoeden van onschuld. “Het principe van het vermoeden van onschuld werd niet gerespecteerd omdat de veroordeling gebaseerd was op de stelling dat er ‘een hoge waarschijnlijkheid’ is dat er verboden middelen of methoden zijn gebruikt. Straffen kan echter niet op basis van waarschijnlijkheden, maar enkel op basis van onbetwistbare zekerheden.”
Daarnaast zijn de aangerekende feiten ‘niet juist gekwalificeerd’, klinkt het, aangezien ‘het middel of de methoden die gebruikt zijn niet beschreven zijn’. De resultaten van het biologische paspoort, die in het nadeel spreken van Salas, zijn op zich zelf niet voldoende om een straf uit te delen aan de ex-renner. Pas sinds december 2021 is in Spanje namelijk wettelijk vastgelegd dat een biologisch paspoort als bewijs kan dienen.
Ondertussen is de 'loophole' in de Spaanse wetgeving dus opgevuld. Benieuwd wel of deze vrijspraak repercussies kan hebben op gelijkaardige zaken in andere landen. (Geen idee hoe het overal zit met de verankering van het bloedpaspoort in wetteksten en ontvankelijkheid van buitenlandse legale precedenten...)